Podmiot liryczny (inaczej: ja liryczne) to ten, kto mówi w wierszu. Nie jest to autor, lecz kreacja literacka — głos wypowiadający się w tekście.
Podmiot liryczny wprost wyraża swoje uczucia i przeżycia. Używa pierwszej osoby. Wiersz jest wyznaniem, spowiedzią.
Uczucia wyrażone są pośrednio — przez opis, sytuację lub narrację. Dzieli się na:
Podmiot opisuje krajobraz, przyrodę lub przedmioty, a przez to wyraża emocje.
Podmiot przedstawia konkretną sytuację lub scenę, bez bezpośredniego komentarza.
Podmiot opowiada historię — wiersz ma cechy narracji, jest ciągiem zdarzeń.
Grupa wersów oddzielona od innych odstępem (graficznie). Strofa = „zwrotka".
Pojedyncza linijka wiersza. Może być krótka lub długa, zakończyć się rymem lub nie.
Jednostka dźwiękowa wyrazu. Wiersz sylabiczny ma stałą liczbę sylab w każdym wersie.
Rymują się wersy sąsiednie: 1-2, 3-4.
Rymują się wersy na przemian: 1-3, 2-4.
Rymy zewnętrzne okalają wewnętrzne: 1-4, 2-3.
Wersy nie rymują się. Wiersz wolny lub biały — np. wiele liryków współczesnych.
Określenie (przymiotnik lub imiesłów) podkreślające cechy opisywanego zjawiska.
Przenośne użycie słów — zestawienie zaskakujące, budujące nowe znaczenie.
Zestawienie dwóch zjawisk za pomocą słów: jak, jako, jakby, niczym, niby.
Nadanie cech ludzkich (uczuć, czynności) zwierzętom, roślinom lub przedmiotom.
Powtórzenie tego samego słowa lub grupy słów na początku kolejnych wersów.
Bezpośredni zwrot do osoby, zjawiska lub abstrakcji — często z wykrzyknieniem.
Ładowanie turnieju...